AChecker validation success

Δ.Ε. Πεταλιδίου
Περιήγηση στο Δήμο

Αγία Σωτήρα

Η Αγ. Σωτήρα αποτελεί οικισμό της τοπικής κοινότητας Πανιπερίου. Χτισμένη στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Λυκόδημου. Το χωριό δημιουργήθηκε από τη μετακίνηση των κατοίκων του παλιού χωριού πέρα προς τις ταπεινότερες εκτάσεις. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός της κοινότητας Πανιπερίου μόλις το 1971. Το όνομα προέρχεται από το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος όπου γύρω του δημιουργήθηκε το χωριό. Η καλλιέργεια της συκιάς είναι πολύ διαδεδομένη στην περιοχή καθώς βέβαια και η καλλιέργεια της ελιάς. Στο χωριό σήμερα βρίσκονται 116 κάτοικοι.

Αγνάντιο

Πληθυσμός: 23
Απόσταση: 31 km
Οικισμός: Ημιορεινός (488 m)

Αχλαδοχώρι

Το Αχλαδοχώρι αποτελεί τοπική κοινότητας της Δ.Ε. Πεταλιδίου. Ημιορεινός οικισμός ο οποίος μέχρι το 1927 ονομαζότανε Χαϊκάλη. Το συναντούμε στην απογραφή των Ενετών το 1700 μ.Χ. με 19 οικογένειες και 92 κατοίκους. Το χωριό αποτέλεσε έδρα του παλιού δήμου Κορώνης από το 1845 ως και το 1855. Αποτελείται από τους οικισμούς Αχλαδοχώρι, Καλαμάκι και Χελωναριά. Σήμερα ο οικισμός έχει 135 κατοίκους ενώ οι οικισμοί Καλαμάκι και Χελωναριά έχουν 170 και 39 κατοίκους αντίστοιχα.

Γαμβριά

Πληθυσμός: 18
Απόσταση: 33,6 km
Οικισμός: Ημιορεινός (597 m)

Δάρας

Ο Δάρας αποτελεί τοπική κοινότητα της Δ.Ε Πεταλιδίου. Είναι ημιορεινός οικισμός με κυριότερη ασχολία των κατοίκων να αποτελεί η γεωργία και κυρίως η καλλιέργεια της ελιάς, της συκιάς και των αμπελιών. Υπάρχει από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους. Στην κοινότητα περιλαμβάνεται ο οικισμός της Δάφνης καθώς και εγκαταλελειμμένος οικισμός Χατζέικα που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέος. Σήμερα έχει 171 κατοίκους.

Δάφνη

Η Δάφνη αποτελεί οικισμό της κοινότητας Δάρα, της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Αναγνωρίζεται σαν οικισμός το 1889 με την ονομασία Καινουργιοχώρι (Καινούργιο χωριό), ονομασία που διατηρεί μέχρι το 1956 οπότε και παίρνει το σημερινό της όνομα. Το όνομα Δάφνη προήλθε έπειτα από απόφαση των κατοίκων του χωριού να αλλάξουν την παλιά ονομασία, καθώς υπήρχε και άλλο χωριό στο νομό με το ίδιο όνομα. Το χωριό γιορτάζει ανήμερα της Αγίας Παρασκεύης. Σήμερα ο οικισμός απαριθμεί 115 κατοίκους.

Δροσιά

Η Δροσιά αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Είναι ημιορεινός οικισμός και υπάρχει από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους. Αποτέλεσε έδρα του παλαιότερου δήμου Βίαντος. Μέχρι το 1959 οναμαζόταν Ζαϊμόγλι. Στην περιοχή Λουτρά υπάρχει η εκκλησία της Αγ. Σοφίας που εικάζεται πως είναι από τα Βυζαντινά χρόνια. Το χωριό γιορτάζει της Αγ. Τριάδος. Η κοινότητα περιλαμβάνει και τον ακατοίκητο οικισμό της Άνω Δροσιάς. Το χωριό σήμερα απαριθμεί 74 κατοίκους.

Καλαμάκι

Το Καλαμάκι αποτελεί παραθαλάσσιο οικισμό της κοινότητας Αχλαδοχωρίου. Αναγνωρίζεται ως οικισμός το 1940 με την ονομασία Τουρκόβρυση, την οποία και κρατά μέχρι το 1956.Η παραλία Καλαμακίου καταλήγει στην άκρη του πρώτου «ποδιού» της Πελοποννήσου, όπου και δεσπόζει το σκουριασμένο ναυάγιο από ένα παλιό καράβι. Η θέα, η ψιλή άμμος και τα γαλαζοπράσινα νερά μετατρέπουν την παραλία σε ένα θελκτικό τουριστικό προορισμό. Σήμερα μετρά 170 κατοίκους.

Καλοχώρι

Πληθυσμός: 131
Απόσταση: 24,9 km
Οικισμός: Ημιορεινός (400 m)

Καρποφόρα

Η Καρποφόρα αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Το όνομα της το οφείλει στα εύφορα εδάφη της περιοχής και ως εκ τούτου η οικονομία του χωριού προέρχεται από της καλλιέργειες της ελιάς, της συκιάς αλλά και των αμπελιών. Μέχρι το 1927 ονομάζεται Καρακασέλι. Στην περιοχή λειτουργούσε και δημοτικό σχολείο έως το 1978. Στην κοινότητα ανήκει και ο οικισμός του Ριζομύλου. Μεταξύ Καρποφόρας και Ριζομύλου βρίσκονται τα Νιχώρια, αρχαίος οικισμός που άκμασε από τον 15ο αι. έως τον 13ο αι. π.X. Στη θέση Νιχώρια αναπτύχθηκε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο οικιστικό κέντρο της περιοχής με συνεχή διάρκεια ζωής από το 3500π.Χ-750π.Χ., το οποίο και επαναδραστηριοποιείται από τον 4ο αι. έως τις αρχές του 13ου αι. μ.Χ. Η μεγάλη ακμή του οικισμού σημειώνεται στα μυκηναϊκά χρόνια (1600π.Χ-1050π.Χ.). Τα σπίτια είναι κυρίως ορθογώνια σε κάτοψη με τρία ή τέσσερα δωμάτια αλλά και αψιδωτά.
Τα ταφικά μνημεία των αλληλοδιάδοχων οικισμών στο λόφο των Νιχωρίων ερευνήθηκαν στις θέσεις Ριζόμυλος (ΒΑ), Τουρκοκίβουρα, Ακόνες και Λακκούλες (Δ) και στο Βαθύρεμα (Ν). Υπάρχει ποικιλία τάφων (θολωτοί, θαλαμωτοί, κιβωτιόσχημοι κτιστοί με αψιδωτή τη μία πλευρά, ταφικοί πίθοι). Ορισμένοι κατασκευάζονται ήδη από το 1600π.Χ. περίπου (τέλη μεσοελλαδικής – αρχές υστεροελλαδικής περιόδου) αλλά και στις επόμενες φάσεις της μυκηναϊκής εποχής, με χρήση κυρίως ως τα τέλη του 12ου π.Χ. αιώνα. Κατά τον 11ο αι. έως και τον 8ο αι π.Χ. χρησιμοποιούνται ακόμη ορισμένοι μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι και γίνονται ταφές σε πίθους και αψιδωτούς κτιστούς τάφους.
Ο μεγαλύτερος και πλουσιότερος σε ευρήματα θολωτός τάφος ιδρύθηκε λίγο μετά το 1400π.Χ. (υπολογιζόμενο ύψος θόλου 5,60μ., διάμετρος θαλάμου 6,60μ. μήκος δρόμου 8,90μ.) και απέδωσε πλούσια και αξιόλογα ευρήματα. Σήμερα η Καρποφόρα απαριθμεί 47 κατοίκους.

Καστάνια

Πληθυσμός: 43
Απόσταση: 21,8 km
Οικισμός: Ημιορεινός (300 m)

Κόκκινο

Το Κόκκινο αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Χτισμένο πάνω στο όρος Λυκόδημο σε υψόμετρο 540 μέτρων, είναι το τελευταίο χωριό πριν την κορυφή του βουνού. Πρόκειται για μία περιοχή που διατηρεί τις φυσικές ομορφιές της, όπως τις καταπράσινες πλαγιές και την ξεχασμένη στα χρόνια αρχιτεκτονική των σπιτιών της. Στις απογραφές των Ενετών στα τέλη του 1700 φαίνεται να διαμένουν στο χωριό 37 κάτοικοι οι οποίοι συγκροτούσαν 7 οικογένειες. Στην κοινότητα από το 1889 ανήκει διοικητικά και ο οικισμός Ανάζογλι, ο οποίος το 1927 μετονομάζεται σε Πανείκα. Σήμερα στο χωριό μένουν 78 κάτοικοι και στα Πανείκα μόλις 4.

Λύκισσα

Πρόκειται για ένα μικρό οικισμό του πρώην Δήμου Πεταλιδίου, πλησίον του Αχλαδοχωρίου και του Καλαμακίου . Το 1912 έγινε έδρα της νεοσύστατης ομώνυμης κοινότητας, αφού σ’ αυτήν προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Σούμπαλι και Γαμβριά. Το 1997 η κοινότητα καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο δήμο Πεταλιδίου. Σήμερα ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Μεσσήνης.

Μαθία

Η Μαθία αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Πρόκειται για ένα μικρό χωριό χτισμένο στους πρόποδες του όρους Λυκόδημου. Στις Ενετικές απογραφές αναφέρεται ο εν λόγω οικισμός με 15 οικογένειες και 47 κατοίκους, καθώς και ο οικισμός Τρύπαι με 43 οικογένειες και 146 κατοίκους. Την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής αναφερόταν με την ονομασία Δράγκα. Οι πειρατές του Μπαρμπαρόσσα κατέστρεψαν την αρχική τοποθεσία του οικισμού. Στην επανάσταση του 1821 ο θρυλικός Καπετάν Νταβής Τριανταφυλλόπουλος με τα παλικάρια του συνέτριψαν τον Τουρκικό στρατό. Το μνημείο τους βρίσκεται στην είσοδο του χωριού για να θυμίζει στις μελλοντικές γενιές το γεγονός. Η κοινότητα αποτελείται από δύο ακόμα οικισμούς, τον ακατοίκητο σήμερα οικισμό Τρύπαι και τον νεοσύστατο οικισμό Πυργάκι (αναγνωρίστηκε το 2011) που έχει έναν μόνο κάτοικο. Σήμερα η Μαθία απαριθμεί 61 κατοίκους.

Νερόμυλος

Ο Νερόμυλος αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Πρόκειται για ένα ημιορεινό χωριό που ονομαζόταν Μίσκα έως και το 1927. Ο Παυσανίας αναφέρει την περιοχή ως «Βίαντος» (από τον Βία, γιο του Αμυθάοντος, ενός εκ των πρώτων οικιστών της Πύλου και ιδρυτών των ολυμπιακών αγώνων). Στις Ενετικές απογραφές του 1689 φέρεται να έχει 24 οικογένειες και 104 κατοίκους. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος. Το σημερινό του όνομα οφείλεται στους δύο νερόμυλους που βρίσκονται στη θέση ποτιστικά. Σήμερα στο χωριό λειτουργεί λαογραφικό μουσείο με ευθύνη του συλλόγου γυναικών του χωριού στο παλιό σχολειό. Η οικονομία του χωριού βασίζεται κυρίως στην γεωργία, με κυριότερες καλλιέργεια αυτή της ελιάς, των σύκων και των αμπελιών. Οι κάτοικοί του ανέρχονται στους 310.

Πανιπέρι

Το Πανιπέρι αποτελεί τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Το χωριό αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 ως Paniperi με 11 οικογένειες και συνολικά 46 κατοίκους. Στην κοινότητα Πανιπερίου ανήκει και ο οικισμός της Αγίας Σωτήρας. Σήμερα το χωριό έχει 273 κατοίκους.

Πεταλίδι

Το Πεταλίδι αποτελεί τοπική κοινότητα και έδρα της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου, ενώ κατά το παρελθόν αποτέλεσε και έδρα του παλαιού δήμου Κορώνης. Το Πεταλίδι είναι χτισμένο κοντά στη θέση της ομηρικής πόλης Αίπειας, στον μυχό του Μεσσηνιακού κόλπου. Βρίσκεται άλλωστε στη θέση της αρχαίας Αίπειας, ενώ στην περιοχή Νιόχωρα βόρεια του Πεταλιδίου έχουν ανακαλυφθεί αρχαιολογικά ευρήματα της μεσοελλαδικής αλλά και της πρωτοελλαδικής εποχής. Στην περιοχή μπορεί κανείς να θαυμάσει τις βυζαντινές εκκλησίες της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Νικολάου. Το Πεταλίδι υπήρξε μία από τις επτά Μεσσηνιακές πόλεις που έδινε ο Αγαμνέμνονας σαν προίκα στην κόρη του Ιφιγένεια, εάν την παντρευόταν ο Αχιλλέας. Ξεχωριστή ιδιότητά του συνιστά ο συνδυασμός βουνού, θάλασσας και καταπράσινου κάμπου σε αφάνταστη αρμονία και ποικιλία χρωμάτων. Κατά τον Γ΄ Μεσσηνιακό πόλεμο, όταν οι Σπαρτιάτες κατέλαβαν την Μεσσηνία κατέκαψαν την Αίπεια επειδή ήταν σύμμαχος των Μεσσηνίων και οι κάτοικοί της έφυγαν για την Σικελία. Το 369π.Χ. ο Θηβαίος Επιμενίδης στα ερείπια της Αρχαίας Αίπειας ίδρυσε νέα πόλη την οποία ονόμασε Κορώνεια – Κορώνη, επειδή καταγόταν από την Κορώνεια της Βοιωτίας.

Η Κορώνη αναπτύσσεται συνεχώς και το 175 π. Χ. φέρεται σαν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. οι κάτοικοί της φοβούμενοι τους Μπαρμπαρινούς Κουρσάρους οι οποίοι λεηλατούσαν τα παράλια, εγκαταλείπουν την Κορώνη και μετακομίζουν στην Αρχαία Ασίνη ιδρύοντας τη σημερινή Κορώνη. Τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής από την προϊστορική περίοδο αλλά και από τους ιστορικούς χρόνους-τα περισσότερα εκ των οποίων φυλάσσονται στο Μουσείο της Καλαμάτας- μαρτυρούν τη συνεχή κατοίκησή της, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα λείψανα στις αρχαιολογικές τοποθεσίες γύρω από τον οικισμό. Το 1830 μετά την απελευθέρωση κι έπειτα από το διάταγμα 3016/11-08-1830 του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια παραχωρείται ο χώρος της Αρχαίας πλέον Κορώνης στον συνταγματάρχη Νικόλαο Πιερράκο – Μαυρομιχάλη. Ο τελευταίος παίρνοντας αποίκους από την Μάνη έρχεται και ιδρύει το σημερινό Πεταλίδι. Η εγκατάσταση αυτή έγινε για να ευχαριστήσει ο Ι. Καποδίστριας τους Μανιάτες διαθέτοντας τους δημόσια γη.

Το Πεταλίδι διαθέτει αστυνομικό τμήμα, αγροτικό ιατρείο, ταχυδρομείο, τράπεζες (ΑΤΜ) και λιμάνι. Η περιοχή παράγει ελιές, λάδι, σύκα, εσπεριδοειδή, οπωροκηπευτικά, σταφίδα και κρασί, ενώ η συνύπαρξη θάλασσας, υποδομών και αξιοθέατων την καθιστούν δελεαστικό τουριστικό προορισμό. Σήμερα το Πεταλίδι απαρτίζουν, εκτός του ομώνυμου οικισμού, και οι οικισμοί Καρυά , Μποστανιά, Συκαλόραχη, Τζάνες και Φόροι. Οι οικισμοί Καρυά με 30 κατοίκους, Μποστανιά με 15, και ο ακατοίκητος οικισμός της Συκαλόραχης είναι νεοσύστατοι οικισμοί αναγνωρισμένοι το 2011, ενώ οι οικισμοί Τζάνες και Φόροι αναγνωρίστηκαν το 1971 και έχουν 77 και 56 κατοίκους αντίστοιχα. Ο πληθυσμός του Πεταλιδίου σήμερα ανέρχεται στους 1046 κατοίκους. Η συνολική έκταση του Δήμου είναι 104.970 χιλ. στρέμματα.

Ριζόμυλος

Ο Ριζόμυλος αποτελεί οικισμό της κοινότητας της Καρποφόρας της Δημοτικής Ενότητας Πεταλιδίου. Αναγνωρίζεται ως οικισμός το 1940. Το όνομα του οφείλεται σε έναν νερόμυλο χτισμένο στις ρίζες του βουνού. Κύρια ασχολία τον κατοίκων αποτελεί η καλλιέργεια της ελιάς, της συκιάς, και των αμπελιών. Γιορτάζει των Αγίων Θεοδώρων. Σήμερα έχει 127 κατοίκους.